پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١٠ - برگزيده تحولات جهان - ارکان مائده

برگزيده تحولات جهان
ارکان مائده

انتخابات جنجالى دوماى روسيه
پيروزى حزب حاكم: انتخابات دوماى روسيه كه به پيروزى حزب "روسيه متحد" انجاميد به دليل تقلب در اين انتخابات با اعتراضات گسترده مردمى روبرو گشت. ولاديمير پوتين كاهش محبوبيت حزب حاكم را واقعه‌اى طبيعى در نظام دموكراتيك خوانده است.
انتخابات دوماى روسيه (مجلس سفلى) كه روز يكشنبه ٣٠ آذر/٢١ دسامبر برگزار گرديد با پيروزى حزب روسيه متحد (حزب حاكم) كه توسط شخص پوتين تأسيس شده است به پايان رسيد. در اين انتخابات كه ششمين دوره انتخابات دوما محسوب مى‌شود هفت حزب سياسى براى ورود به پارلمان به رقابت پرداختند. از ١٠٨ ميليون روسى واجد شرايط رأى دادن تنها ٦٠ درصد به پاى صندوق‌هاى رأى رفتند كه حزب "روسيه متحد" ٦٠ درصد آراء را از آن خود كرد و به اين ترتيب اين حزب ٢٣٨ كرسى دوما را اشغال خواهد كرد. حزب "كمونيست"٩٢ كرسى، حزب "روسيه عادل" ٦٤ كرسى، حزب "ليبرال دموكراتيك" ٥٦ كرسى را به دست آوردند. سه حزب "ليبرال غرب‌گرا" ،"راستگرا" (ميهن پرستان روسيه) و "آرمان صحيح " نتوانستند در اين رقابت آراء لازم را براى ورود به دوما بدست آورند. چرا كه بر طبق قانون تنها احزابى مى‌توانند وارد پارلمان شوند كه هفت درصد آراء به صندوق ريخته شده را در انتخابات به دست آورده باشند. در اين رقابت حزب حاكم روسيه توانست ٣٢ ميليون آراء را به دست آورد. اما اين حزب با از دست دادن ٧٧ كرسى در مقايسه با انتخابات دوماى سال ٢٠٠٧ ميلادى كه ٣١٥ كرسى را بدست آورده بود در موقعيت دشوارى قرارگرفته است. لازم به ياد آورى است كه در روسيه قوه مقننه از دو پارلمان تشكيل شده است. "شوراى فدراسيون" يا سنا با ١٧٨ نماينده و "دوماى دولتى" يا مجلس سفلى با ٤٥٠ نماينده. در راستاى‌اصلاحات در قانون انتخابات در روسيه مدت نمايندگى دوماى دولتى از چهار سال به پنج سال افزايش يافت.
انتخابات دوماى روسيه در حالى به پايان رسيد كه سلامت آن مورد سؤال قرار گرفته است. ناظران بين‌المللى انتخابات در روسيه از جمله ناظران سازمان امنيت و همكارى اروپا از نحوه برگزارى اين انتخابات انتقاد كرده‌اند و سازوكار انتخابى را متهم به حمايت يكجانبه از حزب حاكم دانستند. به اين ترتيب اعتراضات زيادى نسبت به تقلب در اين انتخابات ابراز شد. معترضان روسى كه روبان سفيد نماد اعتراض آنان بود معتقدند كه بدون حمايت و تمهيدات دولت، حزب روسيه متحد نمى‌توانست پيروز شود. كاسپاروف يكى از رقباى پوتين در سال ٢٠٠٧ كه به دليل فشار دولت از نامزدى رياست جمهورى‌انصراف داد ، اظهار داشت كه در بسيارى از حوزه‌هاى انتخاباتى آقاى پوتين و دوستانش صد درصد آراء را به دست آورده‌اند. وى مى‌گويد اگر مى‌خواهيد از عباراتى مثل رأى و كازار انتخاباتى در مورد روسيه استفاده كنيد بايد به ياد داشته باشيد كه در روسيه پوتين اصلاً چنين فضايى وجود ندارد.
راهپيمايى اعتراض آميز به نتايج انتخابات دوما كه از سوى گروه‌هاى مختلف روسى روز سه‌شنبه ٢٤ دسامبر/ ٣ دى‌سازماندهى شد با واكنش مقامات دولتى در اين كشور روبرو گرديد چرا كه دولتمردان روسيه معتقد هستند كه در انتخابات اخير تقلبى صورت نگرفته است. ولاديمير پوتين ،نخست وزير كه حزبش توانست پيروز اين ميدان شود مخالفان را فاقد رهبرى‌و هدف مشخصى دانست. وى ادعاى معترضان را درمورد تقلب در انتخابات رد كرد و گفت: تظاهرات‌كنندگان و احزاب مخالف مى‌كوشند نتيجه انتخابات اخير را فاقد مشروعيت جلوه دهند. پوتين كه قبل از برگزارى انتخابات دوما با اعلام كانديداتورى خود عملاً اعلام كرد كه انتخابات دوما لازمه موفقيت در انتخابات رياست جمهورى آينده‌اش مى‌باشد، اين پيروزى براى وى بسيار مهم محسوب مى‌شود.اگر چه حزبش نسبت به دوره قبل آراء كمترى را بدست آورد و اين موضوع براى‌پوتين هشدارى بود چرا كه براى رسيدن به سمت رياست ممكن است موانعى بر سر راه او بوجود بيايد.
كاهش رأى حزب روسيه متحد و ريختن نزديك به ٤٠ درصد آراء به حزب كمونيست و حزب روسيه عادل كه داراى‌ايده‌هاى سوسياليستى بودند نشان مى‌دهد در روسيه هنوز برخى از شهروندان اين كشور اقتصاد سوسياليستى دوران اتحاد جماهير شوروى را از ياد نبرده اند لذا اين موضوع براى پوتين نگران كننده است .لازم به ياد آورى است قبل از برگزارى انتخابات دوما حزب روسيه متحد رسما ولاديمير پوتين را براى انتخابات سال ٢٠١٢ ميلادى برگزيد واو هم اين درخواست حزب را پذيرفت .مدودف،رئيس جمهور در اين جلسه پوتين را محبوب ترين و با تجربه ترين وموفق ترين سياستمدار روسى مدرن ناميد. به اين ترتيب فضا براى پوتين براى ورود به عرصه رقابت هاى انتخاباتى آماده مى شود. سايت خبرى بى بى سى‌مى نويسد: ا گرچه آقاى پوتين هنوز قدرت‌مندترين نامزد انتخابات رياست جمهورى روسيه بشمار مى‌رود اما اخيرا تعداد ديگرى از شخصيت‌هاى سياسى روسيه تصميم گرفته‌اند در برابر او رقابت كنند. از جمله ميخائيل پروخورف، ميلياردر روسى.
اما ٣٢ ميليون رأى به صندوق ريخته شده به حزب حاكم نشان مى‌دهد كه پوتين هنوز نزد مردم روسيه محبوبيت دارد واميد زيادى وجود دارد كه وى دوباره رئيس جمهور روسيه گردد. گرچه وى مخالفانى هم دارد. نخست وزير روسيه كه از سال (٢٠٠٨ - ٢٠٠٠) به مدت دو دوره رئيس جمهور روسيه بود در اواخر سال ٢٠٠٨ با اصلاح قانون اساسى دوره رياست جمهورى‌روسيه را از چهار سال به شش سال افزايش داد و مقام نخست وزيرى را به ساختارى سياسى اين كشور افزود. به اين دليل كه بتواند بعد از گذشت يك دوره رياست جمهورى مجددا براى دوره بعد يعنى سال(٢٠١٢) و احتمالا سال (٢٠١٤ )به سمت رياست جمهورى دست يابد . اقدامات اين سياستمدار جودوكار و باندش (سن پترزبورگ) باعث نگرانى مردم روسيه شده است. به همين دليل تحليل گران از اين نظام به عنوان يك نظام اقتدارگرايانه ياد مى‌كنند. نظام روسيه در دوران پوتين شاهد تغيير و تحولاتى در ساختار سياسى و اقتصادى اين كشور بود اما هنوز هم از اين نظام به عنوان يك نظام تمركزگرا ياد مى‌شود. چرا كه فضاى تقريباً بسته سياسى، عدم چرخش قدرت بين نخبگان روسى، اصلاحات انجام گرفته توسط پوتين در قانون اساسى در رابطه با رياست جمهورى از ويژگى‌هاى او است كه باعث شده از نظام روسيه به عنوان يك نظام اقتدارگرايانه ياد شود. اگرچه اين كشور شاهد حضور احزاب، پارلمان، انتخابات و آزادى هاى نسبى است و به همين دليل برخى از تحليل گران عنوان "دموكراسى هدايت" را به سيستم روسيه داده اند. دموكراسى كه توسط شخص پوتين و باند سن پترزبورگ هدايت مى‌شود.
پوتين با تغييراتى كه در ساختار قدرت روسيه انجام داد توانست به آنچه كه مى‌خواهد دست يابد. وى طى سازش با مدودف در سال ٢٠٠٨ در يك انتخابات قدرت را به مدودف واگذار كرد وخود به عنوان نخست‌وزير و مرد شماره دو روسيه انتخاب شد.در مدت چهار رياست جمهور مدودف درواقع پوتين بود كه سكاندار نظام روسيه بود. سايت ايراس به نقل از فلين تاف مى‌نويسد: با اشاراه به ضعف‌هاى مدودف كه طى دوره رياست جمهورى او نيز به خوبى مشهود شد، او را به عروسكى در دست عروسك‌گردان‌هاى كرملين دانست كه فقط وظيفه حفظ صندلى رياست جمهورى از گزند گروه‌هاى مخالف و آماده نگه داشتن آن براى بازگشت پوتين در چهار سال آينده به او محول شده است. پوتين به شرطى مدودف را به اين مقام رساند كه خود بتواند بعد از چهار سال دوباره رئيس جمهور روسيه گردد و البته به مدودف هم وعده نخست وزيرى داد. اين اقدامات به علاوه مشكلات اقتصادى با توجه افزايش درآمد دولت ناشى از صادرات نفت موجب نارضايتى مردم روسيه گشته است به نحوى كه برخى اعتقاد دارند بهارعربى به روسيه خواهد رسيد. اين در حالى است كه احتمال دارد بحران اقتصادى غرب دامن روسيه را هم فرا بگيرد.
روسيه امروز نيازمند اصلاحات در ساختارهاى سياسى و اقتصادى است . موضوعى كه پوتين هم به آن اعتقاد دارد و اذعان كرده كه بعد از انتخابش به رياست جمهورى دست به تغييراتى بزند .چرا كه احتمال اينكه بهار عربى به روسيه برسد وجود دارد. فريد ذكريا در مجله تايم مى نويسد سرمنشاء آنچه به بهار عربى انجاميد، حس بيگانگى، طرد شدن از سياست و ساختارهاى قدرت اقتصادى كشورها بود، حسى كه در روسيه بسيار قوى است. اما با اين وجود روسيه در حال فروپاشى نيست چرا جامعه روسى از ديدگاه دونويسنده مجله امور بين‌الملل دانشگاه كلمبيا اين‌گونه توصيف شده است : دولت روسيه هنوز در سياست و اقتصاد قدرتمند، مسلط و صاحب نفوذ است و برغم وجود تمام هيجانات تغيير، قدرت دولت، كه ماهرانه در اختيار پوتين است تنها اندكى با درنگ مواجه خواهد شد. (خبر آن لاين به نقل از مجله تايم). اما ازآنجا كه پوتين توانست در دوره هشت ساله رياست جمهورى‌اش شرايط داخلى و بين‌المللى روسيه بهبود ببخشد و از طرفى اقتصاد كشور را سروسامان دهد هنوز بين مردم روسيه داراى محبوبيت مى‌باشد.
بنابراين پوتين با انتخابات مجددش به رياست جمهورى در سال (٢٠١٢ )بايد به اصلاحاتى سياسى و اقتصادى در كشور بپردازد. چرا كه انجام اصلاحات به رضايت مردم مى‌انجامد و اين امر منجر به طولانى‌تر شدن حيات سياسى اش مى گردد. از طرفى احتمال تغيير در سياست خارجى اين كشور وجود دارد . به دليل اين‌كه روسيه با غرب بر سر موضوعاتى چون سپر دفاع موشكى در چك و لهستان، عضويت در سازمان تجارت جهانى اختلاف دارد، لذا سعى مى‌كند با ايجاد اتحاديه اوراسيا و تعميق روابط با هند و چين سياست خارجى خود را بازسازى كند و راه جداگانه‌اى از غرب بپيمايد.
اختلاف روسيه و غرب بر سر موضوع سوريه از موضوعات مورد اختلاف اين دو در ماه‌هاى اخيرمى‌باشد. روسيه در رابطه ناآرامى اخير سوريه و سركوب شديد معترضان توسط نيروهاى دولتى اين كشور تنها از بشاراسد، رئيس جمهور سوريه خواستاراصلاحات در ساختارهاى سياسى كشور سوريه شد و قطعنامه شوراى امنيت در رابطه با دمشق را وتو كرد ، چرا كه معتقد است مشكل سوريه راه حل نظامى ندارد . مانند آنچه كه در ليبى اتفاق افتاد و مسكو در شوراى امنيت رأى ممتنع داد. با سقوط قذافى، مسكو يكى از متحدان خود را در منطقه از دست داد ، لذا اكنون اين كشور نمى خواهد متحد ديگر خود يعنى‌دمشق را از دست بدهد. مسكو از گذشته با دمشق داراى همكارى‌هاى گسترده امنيتى و دفاعى است. حضور ناوگان نظامى روسيه در يكى از بنادر سوريه نشان از اهميت دمشق براى مسكو مى باشد. اگرچه روس‌هاحضور ناوهاى نظامى خود را در "جواب متقابل" نسبت به حضور ايالات متحده نمى‌دانند، اما واقعيت آن است كه به خودى خود، وجود كشتى‌هاى نيروى‌دريايى فدراسيون روسيه در سواحل سوريه، از حالت بازدارندگى برخوردار است، به همين دليل روسيه تمايل دارد اين پايگاه نظامى در اين كشور حفظ شود و شايد به همين علت است كه مسكو تمايلى به سقوط بشار اسد ندارد (به نقل از ايراس). از طرفى دولت مسكو خواهان اصلاحات دردولت سوريه شده است، چرا كه اگر دولت بشار اسد سقوط كند بتواند با دولت جديد همكارى كند.
كشورهاى غربى در ماه‌هاى گذشته بارها خواهان اقدام شوراى امنيت عليه دمشق شده‌اند ولى مسكو و پكن از اين امر ممانعت مى‌كنند. گرچه روسيه چند روز پيش، پيش‌نويس قطعنامه جديدى با هدف پايان دادن به خشونت‌ها در سوريه به شوراى امنيت سازمان ملل متحد تقديم كرده است. اين پيش‌نويس به "اعمال بيش از اندازه قدرت" به وسيله نيروهاى امنيتى‌سوريه اشاره مى كند. در اين قطعنامه از سوريه خواسته شده است كه به اقدامات خشونت‌بار عليه معترضان نظام سوريه پايان داده شود. اين در حالى است كه غرب قصد دارد رضايت مسكو را براى تصويب قطعنامه جديد عليه سوريه در شوراى‌امنيت جلب كند. اما اين موضوع كه اتحاديه اروپا و آمريكا خواهند توانست روسيه و چين را با خود همراه كنند يا نه در سرنوشت اسد بسيار مهم و حياتى است.