نشریه معرفت - موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره) - الصفحة ٨ - زهد و وارستگى دوستان خدا و بى اعتنايى آنان به دنيا (٣)

زهد و وارستگى دوستان خدا و بى اعتنايى آنان به دنيا (٣)

سال بيست و چهارم ـ شماره ٢٠٨

 

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح

چكيده

اين مقال، شرحى است بر مناجات زاهدين امام سجاد عليه السلام. ما بايد روح توحيد در گستره اعمال، رفتار وگفتارمان تجلى يابد و باور كنيم كه بدون خواست خداى متعال، كارى صورت نمى گيرد. البته خداىمتعال از طريق اسباب و عوامل موجود ما را يارى مى رساند. ما نيز بايد به كمك اسباب مادى موجودتلاش كرده، از خداى متعال استعانت بجوييم.

بايد توجه داشت كه انسان با سروكار با اسباب مادى اين دنيايى، لذت هايى از آن عايدش مى شود وحكمت وجود اين لذت ها، تأمين نيازهاى مادى دنيايى است. با اين حال، بايد به اندازه نياز به لذايذدنيايى اكتفا كرد و دلبسته و فريفته آن نشد. از جمله راه هاى كاستن از دلبستگى دنيايى عبارتند از: توجهبه كاستى ها و عيوب دنيا، توجه به اينكه دنيا سرايى سرشار از درد و رنج است، زهد و وابستگى از دنيازيبنده اولياى الهى است، ضرورت بهره گيرى از رحمت الهى و درك لذت محبت و انس با خدا.

كليدواژه ها: زهد، وابستگى، دنيا، دلبستگى به دنيا، رحمت الهى.