خود را مشغول كند كه در صورت انجام آن عمل توسط فرد يا گروهى كه آن را به جا آورد و هدف او را محقق سازد، چيزى را بپردازد. نمونه روشن آن را قرآن كريم در داستان حضرت يوسف، سلام اللّه‌ على نبينا و آله و عليه السلام، و برادران آن حضرت در خصوص يافتن پيمانه «ملك مصر»، عنوان فرموده است :

{قالوا نفقد صواع الملك و لمن جاء به حمل بعير و أنا به زعيم. } (١١)

«زعيم»در اينجا به معنى «غارم» (١٢)است. كسى كه تعهد كرده تا در صورت پيدا شدن پيمانه پاداشى را كه معيّن كرده است (يك بار شتر از غلّه) به يابنده آن پرداخت نمايد.

در داستان ياد شده پيش از پيدا شدن پيمانه، پرداخت پاداش آن تضمين شده است. بنا بر اين شبهه ياد شده نيز در مورد قرارداد بيمه، مصداق ندارد و بستن قرارداد بيمه با اين كه خسارتى هنوز بر موضوع بيمه وارد نشده است، سبب فساد و بطلان اين قرارداد نمى‌گردد.

(١١) سوره يوسف، آيه ٧٢.
(١٢)عن النبى صلى اللّه‌ عليه و آله و سلم: «الزعيم الغارم»، مستدرك الوسائل، ج١٣، ص٤٣٥.