فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦٧ - پارهاى از آراى ويژؤ محقق اردبيلى و سنجيدن آنها با ديدگاههاى ديگر فقيهان محمّدعلى برزنونى

عالمان نيز بر اين نظرند.

گفته شده حجاب زن در نماز،بسان حجاب مرد است،ولى اين گفته خلاف قاعده و اصول است[شاذّ]. (١٠٠)

در معتقدالاماميه آمده :

و عورت زنان،جمله تنهاى ايشان است و كنيزكان را روا بود سر برهنه نماز كردن و سنت است كنيزكان را سر پوشيدن. (١٠١)

در ذكرى، دروس، روض،مقاصد العلميه،جامع المقاصد فوائد الشرايع و... واجب بودن پوشش عنوان شده است. (١٠٢)

ديدگاه محقق اردبيلى

محقق نيز،عورت بودن كل بدن زن را خلاف مى‌داند و مى‌نويسد:

پوشاندن بدن زن در نماز،به جز چهره و دو دست و دو پا،واجب است...

در منتهى،در خصوص جدا بودن چهره و دو كف،اجماع اماميه ادعا شده است...

امكان داردگفته شود: با اجماع،پوشاندن نيز از سه جا،ثابت شده است و اين سه[چهره و دست‌ها و پاها[ تحت اصل برائت باقى مى‌مانند. فرقى نيست بين دو پا و دو دست و چهره ه در اين كه هر سه،محل زينت و آرايش هستند و از مواردى‌اند كه آشكار مى‌شوند. پس داخل در استثناى آيه ٣١ سوره شريفؤ نور: {و لا يبدين زينتهنّ إلاّ ما ظهر منها } قرار دارند.

محقق اردبيلى بر اين باور است كه پوشاندن پاى زن،تا قوزك پا،در نماز لازم نيست و در ضمن استدلال بالا واستدلال‌هاى ديگر،مى‌نويسد:

مقتضاى اصل آسان‌گير در شريعت و نيز قاعده نبود تنگنا و دشوارى، كه عقل و