فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٤٩ - پارهاى از آراى ويژؤ محقق اردبيلى و سنجيدن آنها با ديدگاههاى ديگر فقيهان محمّدعلى برزنونى

و به كار بردن از همؤسوى‌ها،لكن دلالتى بر نجس بودن خمر وجود ندارد... اصل نيز، پاكى آن را تأييد مى‌كند.

رجس نيز،تنها به معناى نجس شرعى نيست،بلكه به معناى قذر است و آن فراگير است...

خلاصه،در آيه دليلى بر نجس بودن خمر، وجود ندارد،بلكه در اخبار نيز، دليلى بر نجس بودن خمر وجود ندارد؛ چرا كه اخبار گوناگونى در نجس و پاك بودن آن وارد شده و در مقام جمع، سزاوار است،اخبارى را كه دلالت بر واجب بودن شست و شوى از خمر را دارند، بر استحباب حمل كنيم،نه اين كه اخبارى را كه دلالت بر واجب نبودن شست و شوى از خمر را دارند بر تقيه حمل كنيم. (٧١)

حكم فشردن چيزهاى ناپاك،به هنگام شست و شوى

به قول مشهور، در شست و شوى چيزهاى نجس به آب قليل واجب است فشردن و بيرون آوردن آب آنها.

علامه حلّى فشردن را در غير از ادرار كودك شيرخوار،لازم دانسته است. (٧٢)

شهيد اول شستن لباس‌هاى نجس را دو بار لازم دانسته و بين آن دو بار فشردن را هم لازم دانسته است. (٧٣)

شهيد ثانى،«عصر» را فشردن لباس براى خارج كردن آب داخل آن،تعريف كرده و فشردن پس از شستن بار دوم را نيز لازم دانسته است. در ادرار كودك،دو بار شستن و دو بار فشردن را مستند دانسته است.

فيض كاشانى، بر اساس گفتؤ مشهور، پاك شدن چيزهاى نجس را در هنگامى كه با آب قليل شسته شوند و آن آب،در آنها نفوذ كرده باشد،بسته به فشردن مى‌داند،مگر ادرار كودك شيرخوار.