فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢١ - داد و ستد خردسالان درنگاه محقق اردبيلى محمد رحمانى

و بالجملة ظاهر عموم الايات و الاخبار و الاصل هو الجوازمع التمييز. (٦٣)

گزيده سخن، ظهور عموم آيات و روايات و اصل شرط نبودن بلوغ عبارت است از جايز بودن داد و ستد خردسالانى كه‌اهل تميزند.

پس روايات دلالت دارند بر شرطيت رشد فكرى و اما از نظر سند برخى از اين روايات بى‌شك معتبرند مثل معتبره هشام و معتبره عيص و خادم.

ج. اجماع

از جمله دليلهايى كه مى‌تواند بر شرط بودن بلوغ سنى اقامه‌شود،اجماع فقهاست بر اعتبار نداشتن عبادتها و آنچه كه از خردسال صادر مى‌گردد و از جمله داد و ستدهاى او.

صشيخ انصارى مى‌نويسد: فالعمدة فى سلب عبارة الصبى هو الاجماع المحكى المعتضدبالشهرة العظيمة و الا فالمسالة محل اشكال و لذا تردد المحقق فى الشرائع فى اجارة المميز باذن الولى. (٦٤)

عمده دليل در اعتبار نداشتن عبادتها و كارهاى خردسال اجماعى است كه حكايت‌شده و به شهرت عظيم كمك شده وگرنه اين مساله مورد اشكال است، از اين روى محقق در شرايع در باطل بودن اجاره خردسال با اجازه ولى، ترديدكرده است.

در جاى ديگر مى‌نويسد:

فالانصاف ان الحجة فى المسالة هى الشهرة المحققة والاجماع المحكى عن التذكرة. (٦٥)

انصاف اين است كه دليل روا نبودن داد و ستدهاى خردسال شهرت و اجماعى است كه از تذكره نقل شده است.