به نظر ما، گرچه بر اشكالهاى شيخ، جوابهاى درخور ممكن است داده شود، لكن اصل سخن شيخ مبنى بر اين كه اين‌روايات، دلالت بر برداشته شدن احكام از خردسال ندارند، صحيح است.

دسته سوم

دسته سوم رواياتى است كه دلالت دارند بر جايز نبودن امر خردسال تا اين كه به حد بلوغ برسد، از جمله:

١. هشام عن ابى‌عبداللّه‌ عليه السلام قال: انقطاع يتم اليتيم بالاحتلام و هو اشُده و ان احتلم و لم‌يؤنس منه رشده و كان‌سفيها او ضعيفا فليمسد عنه وليه ماله. (٥٩)

به پايان رسيدن حالت‌يتيمى يتيمان به محتلم شدن آنان است و احتلام مرحله به قوت رسيدن يتيم است و اگر نابالغ‌محتلم شود، ولى رشد از او ديده نشود و كم خرد و يا ضعيف باشد، سرپرست او بايد از دادن اموال بدو خوددارى بورزد.

٢. عيص بن القاسم عن ابى‌عبداللّه‌ عليه السلام قال: سالته عن اليتيمة متى يدفع اليها مالها؟ قال: اذا علمت انها لاتفسد و لاتضيع. (٦٠)

امام صادق(ع) در پاسخ اين پرسش كه در چه زمانى اموال‌دختر بچه يتيم به او داده مى‌شود، فرمود: هر گاه بدانى كه آنرا فاسد نمى‌كند.

٣. حمران عن ابى‌جعفر عليه السلام فى حديث... و الغلام لايجوز امره فى الشراء و البيع و لايخرج من اليتم حتى يبلغ خمس‌عشرة سنة او يحتلم او يشعر او ينبت قبل ذلك. (٦١)

(٥٩)مكاسب، ص١١٤.
(٦٠)وسائل الشيعه، ج١٣، ص ١٤١، كتاب الحجر، باب ١، ح١.
(٦١)همان مدرك، ص١٤٢، ح٣.