اصل آن است كه چنين داد و ستدى نادرست باشد.همچنين در خريد و فروش، خرسند بودن هر دو سوى داد و ستد شرط است. انجام هر كارى با مال ديگرى، هم نزد شرع‌و هم در پيشگاه خرد نادرست و نارواست.ج٨/١٥٨

٥. اگر بپذيريم كه داد و ستد فضولى درست است، اجازه در آن ناقل است نه كاشف.ج٨/١٥٨

٦. با پذيرش اين كه ديدگاهش برخلاف مشهور است، چنين‌مى‌انديشد كه در خريد و فروش، گفتن واژه‌هايى معين و پشت‌سرهم بودن آن گفته‌ها و مانند آن، لازم نيست، بلكه‌تنها به هر چه نشان دهنده قصد او و به دنبال آن، دادن وستاندن باشد، مى‌توان بسنده كرد و براى اين سخن خويش نزديك به پانزده دليل مى‌آورد. از اين روى «معاطات» خود«بيع قطعى» است.ج٨/١٣٩ـ١٤١

٧. شراب را پاك مى‌داند و شستن چيزى را كه بدان آلوده‌شده باشد، مستحب مى‌شمارد.ج١/٣١٢

٨. ولايت بر انسان مرده، به اين معنا كه ديگران بايد براى انجام كارهاى واجب مرده، نخست از نزديكان او اجازه‌بگيرند، نزد محقق اردبيلى نادرست است.ج١/١٧٥

٩. گرداندن انسان در حال مردن را به سوى قبله، واجب نمى‌داند.ج١/١٧٣

١٠. در بحث نماز جمعه، گرايش بسيار به واجب تعيينى بودن‌آن در روزگار غيبت دارد، ولى سرانجام فتوا نداده و با احتياط از آن مى‌گذرد.ج٢/٣٦١

١١. مستحب بودن پرداخت‌سهم امام(ع) را در روزگار غيبت‌مشكل مى‌داند و واجب بودن آن را مشكل‌تر؛ اما پرداختن سهم سادات را با اطمينان واجب مى‌داند.خون غير مسفوح [=ريخته نشده] را، حتى از انسان، پاك مى‌داند.ج٤/٣١٧

١٣. در عادل بودن انسان، عدالت را به معناى ملكه نمى‌داند و مرؤت [=رعايت شؤون اجتماعى هر كس [را نيز شرط نمى‌داند.ج١٢/٣١٢