فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٧ - شيوه تاليف و سبك فقهى كتاب مجمع الفائدة والبرهان حجتالاسلام والمسلمين محمد فاضل استرآبادى

شيوه، آن گاه آشكارتر مى‌شود كه بدانيم، بيشتر نويسندگان در نقل سخنان ديگر، كوتاه و نارسااز آن مى‌گذرند.

٦. اصطلاحات علمى و نكته‌هاى فنى را با دقت مراعات‌مى‌كند. به اين عبارت توجه كنيد: «و العمومات مخصوصة بالادلة المتقدمة و الاصل مرتفع بها.»

٧. در بحثها، روايات بسيارى را نقل و چگونگى كلى سند آنهارا روشن مى‌كند. در اين ميان، بسيار ديده مى‌شود كه گذشته از استناد به روايتهاى ضعيف، به روشنى مى‌گويد كه‌ضعف سند، زيانى ندارد. براى نمونه:«و لايضر ضعف سندها.»

جامع بودن در فرعها و دليلهايكى از برجستگيهاى اين كتاب، بررسى همه جانبه فرعها ودليلهاست كه در نوشته‌هاى همانندش، در اين اندازه كم‌تريافت مى‌شود. نمونه‌هايى از اين ويژگى را يادآور مى‌شويم:

١. در بحث از نيكو و پسنديده بودن عاريه دادن چنين آورده است:

دليل بر تشويق و پسنديده بودن آن بى‌شمار است، چه در كتاب و چه در سنت، اجماع و عقل.»ج١٠/٣٥٤

يا در جايى ديگر مى‌نويسد:

دليل بر جايز بودن رهن، كتاب، سنت و اجماع است.ج٩/١٣٣

در جايى ديگر در اشكال بر مطلبى مى‌نويسد: در اين مطلب اشكالى هست؛ چرا كه عرف، پيوسته بودن به‌آغاز عقد را لازم مى‌داند و اصل، شهرت و آيه و اخبار نيز آن را تاييد مى‌كنند. ج١٠/٣٠

و در جايى ديگر مى‌نويسد: به دليل اصل، استصحاب و اعتبار.ج٧/٤٨٣