فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٨ - گفت وگو با محققان مجمع الفائدة و البرهان حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ على پناه
مرحوم حاجى نورى در مستدرك مىنويسد: مقدس اردبيلى در اين روش، اقتدا به صفوان بن يحيىكرده است.
ديگر توضيحى نمىدهد. مىدانيد كه صفوان از اصحاب اجماع است و در حالات او نوشتهاند:
سه رفيق بودند: صفوان بن يحيى، على بن نعمان و على بنمنظر. اين هر سه مشرف مىشوند مكه. آن جا متعهد مىشوند هر كس زودتر از دنيا رفت، ديگرى نماز، روزه و حج را از جانب او انجام دهد
آن دو از دنيا رفتند و صفوان باقى ماند. صفوان سه بار در سال زكات مىداد، روزى صد و پنجاه ركعت نماز با نوافل مىخواند، سالى هم، غير از ماه رمضان كه براى خودش روزهمىگرفت، دو ماه ديگر نيز براى آن دو روزه مىگرفت.
درباره چنين شخصيتى، مرحوم ماحقانى در كتاب رجالىخود نقل مىكند:
صفوان بن يحيى چهارپايى را براى مسافرت كرايه كرده بود، به هنگام حركت، كسى دو دينار [دو مثقال شرعى طلا به اومىدهد كه آن را به فلانى برساند.
او، دو دينار را در جيب مىگذارد و از چهارپا پياده مىشود.مىگويد: من به صاحب چهارپا، نگفته بودم دو دينار همراه خواهم داشت.
فقه اهلبيت: محقق اردبيلى، نسبت به رجال حديث توجه بسيار دارد، لطفا به مواردى از اين دقت نظر، كه در استنباطهاى فقهى ايشان مؤثر باشد، اشاره بفرماييد.