فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٧ - گفت وگو با محققان مجمع الفائدة و البرهان حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ على پناه
حجت، به مزاح مىفرمود:«ما ترك زبانها، در آن زمان [زمان صفويه يك فقيه محققى داشتيم، آن را هم اسمش را گذاشتند مقدس! مقدس نگوييد،محقق بگوييد.»بله، مرحوم آيت اللّه بروجردى، تعبير به محقق اردبيلى مىفرمود
آيت اللّه گايينى هم، مىفرمود: «نگوييد مقدس اردبيلى،محقق بوده است.» وى، نسبت به مرحوم مجلسى هم همين عقيده را داشت، مىفرمود: «بايد گفت محقق مجلسى.»
البته بدون شك روحيه تقدس و پاكى ايشان، بسيار مهم بوده و واقعا مقدس هم بوده است، آن هم مقدس واقعى قضايايى كه بيانگر قدس و پاكى ايشان است، نقل مىكنند،خيلى شگفت انگيز است. برخى از اين قضايا را آقاى عراقى در مقدمه جلد اول كتاب مجمع الفائدة اشاره كرده است، ازجمله: از كتاب حدائق المقربين نقل شده است: مرحوم اردبيلى، براى زيارت از نجف به كاظمين زياد مىرفت و چون راه دور بوده، چهارپايى كرايه مىكرده است. در يكى از اين سفرها، شخصى نامهاى مىدهد به محقق كه آن را در كاظمين به شخصى بدهد و چون دسترسى به صاحب چهارپا براى گرفتن اجازه ندارد، ناگزير نامه را درجيب مىگذارد و از چهارپا پياده مىشود و حيوان پيشاپيش او مىرود و خود به دنبال آن پياده مىرود.
وقتى از او مىپرسند چرا پياده مىرويد؟
مىفرمايد: چون به هنگام كرايه كردن، به صاحب مال نگفتم: كاغذى به همراه خواهم داشت!