فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٨ - شيوه تاليف و سبك فقهى كتاب مجمع الفائدة والبرهان حجتالاسلام والمسلمين محمد فاضل استرآبادى
١٣. «مادام الارض ساكنا و السماء متحركا... و ليس كونالغاية واجبا فقط ضابطا.»ج١/٦٥، ٦٦
درست اين است: «مادام الارض ساكنة و... و ليس كون الغايةواجبة...»
١٤. «لعل كلاهما خارج.» ج١٢/٢٣٠
درست اين است: «لعل كليهما خارجان».
١٥. «لا اشكال حينئذ فى التقسيم بينهما نصفان.»ج١٢/٢٢٨
معمولا در اين موارد گفته مىشود: «نصفين». ١٦. «كانه الاشياء اليابسة... او قابل (القابلة ظ) للتطهير.» ج١١/٧٤
به جاى مؤنث معرفه، مذكر نكره به كار برده است.
پيچيدگى و ضعف در نگارش
١. چندين اشتباه در سطرهاى دو صفحه پى در پى. ج١٠/٥٤٥ ـ ٥٤٦
٢. فراوانى اشتباه و پيچيدگى عبارت، مصحح را نيز به اشتباهانداخته است.ج١٠/٥٤٦، پاورقى ١
مانند چنين چيزى در جاهاى ديگر نيز رخ داده است. براى نمونه:
٣. «و الاولى ان يقول».ج٩/٥١٠، پاورقى ٢
٤. «حق العبارة: فلانهما، بدل فهو انهما».ج٦/٦٣، پاورقى ١
٥. «و حيث ان هذه العبارة مجملة مهملة، فالمناسب...»ج٥/١٣٠، پاورقى ١
٦. «لمنجد لهذا العطف معنى محصلا و قائله اعرف. و اللّه العالم.»ج٥/١٦٦، پاورقى ٤
٧.«لعل المراد بقوله: احل، اراد ان احل.»ج٧/١٧٨
شايد هم مقصود از عبارت ياد شده اين باشد: «ان يحل».
٨. حرف جر موجود در عبارت به عامل متقدم تعلق دارد. ج٤/١٣٠، سطر يادزهم