فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٦ - شيوه تاليف و سبك فقهى كتاب مجمع الفائدة والبرهان حجتالاسلام والمسلمين محمد فاضل استرآبادى

راوى ضعيف مى‌داند و آن را رد مى‌كند، در حالى كه آن شخص در سند يافت نمى‌شود. از باب نمونه:

١. در جايى مى‌نويسد:

سند اين مكاتبه و اين كه چه كسى آن را نقل كرده معلوم‌نيست.ج٤/١٠٦

در حالى كه در پاورقى سند آن را آورده است.

٢. روايتى ديگر را به دليل وجود ابراهيم، «حسنه» مى‌نامد، در حالى كه اين شخص در سند يافت نمى‌شود، چنانكه درپاورقى همان صفحه نيز آمده است. ج٤/٢٣٨

براى آگاهى بيشتر از سند اين روايت، مى‌توان به كتابهاى:كافى، ج١١/٤، ١٧٢؛ تهذيب، ج٧٤/٤، ٢٠٨؛ استبصار، ج٤١/٢ح١٣٢، مراجعه كرد.

٣. در بحث باطل شدن روزه به وسيله دروغ بر خدا و پيامبر و امامان، چيزى را از كتاب منتهى نقل مى‌كند كه در پاورقى با آوردن عبارت آن كتاب روشن مى‌كند كه ديدگاه‌مرحوم علامه حلى چيزى ديگر است.ج٥/٩٨

٤. در بحث غسل مردگان نيز از منتهى چنين نقل مى‌كند: قال فى المنتهى: لايجب فى غسل الميت النية و لا التسمية.ج١/١٨٢

در حالى كه در پاورقى هم آمده كه عبارت منتهى چنين‌است:

و الاصح الوجوب؛ لنا...

برخى لغزشهاى صرفى و نحوى

١. «فلو لم يتساوى».ج٤/١٠١

درست اين است: «فلو لم‌يتساو».

٢. «ان تحقق ما قلناه لم‌تجز و الا يجزي.» ج٤/٢٠٥

درست اين است: «و الاتجز».