ابن عباس نامه‌اى به على(ع) نوشت و از او در مورد ارث جد و شش برادر و خواهرى كه از متوفا به جاى مانده، پرسيد و على(ع) در پاسخ به او نوشت: «جد را مانند هريك از برادران و خواهران قراربده و وقتى نامه را خواندى، آن را از بين ببر».

آن گاه نويسنده، اين حكم را چنين رد مى‌كند: اين روايت، روايت ثابتى نيست؛ زيرا از قيس بن ربيع نقل شده است و او قوى نيست. (٦٣)

نقد و بررسى

اوّلاً، روايت ياد شده منحصر به اين سند نيست؛ زيرا دارمى نيز آن را از محمد بن عيينه، از على بن مسهر، از شيبانى، از شعبى نقل كرده است:

وقتى ابن عباس در بصره بود، به على(ع) نامه نوشت كه: در مورد سهم الارث جد و شش خواهر و برادر از من سؤال شد نظر شما چيست؟ على(ع) به او نوشت: «أن اعط الجد سدساً ولاتعطه أحداً بعده؛ به اين جد، يك ششم مال را بده و بعد از اين چنين مكن». (٦٤)

ثانياً، امكان توثيق قيس بن ربيع وجود دارد و با توجه به توضيحاتى كه در باره وثاقت او خواهيم داد، تضعيف او قطعى نيست.

در اين زمينه چند نكته شايان ذكر است:

نكته اول: بى شك ضعف يك راوى در سلسله سند، موجب ضعف روايت مى‌شود و اين امر، پذيرفتنى است؛ اما اعتراض ما اين است كه نويسنده به علمايى

(٦٣) قلعه جى، محمد رواس، موسوعة فقه علي بن أبي طالب، ص ٥١.
(٦٤) سنن دارمى، ج٢، ص ٣٥٤.