فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٠ - «سجده بر خاك» در پرتو كتاب و سنّت آیت الله جعفر سبحانى

أوفي ؛[خدايا صلوات فرست بر خاندان ابى أوفي ]، اما علما در اين مسئله تفصيلى دارند و آن اينكه: اگر صلوات براى متابعت [از قرآن و پيامبر [باشد، مثل اينكه مى‌گويى: «صلّى اللّه على النّبيّ و آله»، اشكالى ندارد، اما اگر براى فرد خاصى صلوات فرستاده شود چنان كه امروزه چنين است، مكروه است؛ زيرا اين گونه صلوات فرستادن، شعار شيعه به هنگام ذكر نام رسول خدا(ص) شده و موجب متّهم شدن انسان به رفض مى‌شود. (١)

٤. در فتح البارى آمده است: علما پس از اتفاقشان بر جواز سلام و صلوات بر زندگان، بر جواز سلام و صلوات بر غير پيامبران اختلاف كرده‌اند. عده‌اى گفته‌اند كه مطلقاً مشروع است، گروهى ديگر گفته‌اند براى متابعت اشكالى ندارد و نبايد به فرد خاصى اختصاص يابد؛ زيرا شعار رافضيها شده است. اين را نووى از شيخ ابى محمد جوينى نقل كرده است (٢).

معناى اين سخن آن است كه وى توجيهى براى ترك آنچه اسلام آن را تشريع كرده، نيافته است؛ به جز عمل رافضيها به سنّت اسلام. اگر اين توجيه صحيح باشد، بايد همه فرايض و سنّتهايى كه رافضيها به آن عمل مى‌كنند، ترك شود؛ {قُلْ كُلٌّ مَتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّويّ وَ مَنِ اهْتَدَى } (٣).


(١) الكشّاف، ج٢، ص٥٤٩.
(٢) فتح البارى، ج١١، ص١٤.
(٣) طه/ ١٣٥.