فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥١ - كنترل جمعيّت و عقيم سازى آیت الله سيّدمحسن خرازى

كرده است. مثل اين كه در قرآن مى‌فرمايد: و يمددكم بأموال و بنين؛ (١٩)تا خدا شما را با اموال و فرزندان فراوان كمك كند.

ليكن پدر و مادر به واسطه آنها در معرض امتحان هستند. پس آيات قرآن بر دو مطلب دلالت دارد كه با هم تنافى ندارند:

الف)خداوند با عطا كردن اولاد، بربندگانش منّت نهاد.

ب)مردم را از جاذبه كوركننده اى كه در فرزندان نهفته است و سبب انحراف والدين از راه درست مى‌شود، برحذر داشت.

همانند آياتى كه از غفلت، به واسطه فرزندان، نهى نموده است؛ مثل اين آيه:

{يا أيّها الذين آمنوا لاتلهكم أموالكم و لاأولادكم عن ذكرالله و من يفعل ذلك فأولئك هم الخاسرون } ؛ (٢٠)

اى كسانى كه ايمان آورديد! اموال و فرزندانتان، شما را از ياد خدا غافل نكند. كسانى كه چنين كنند، زيان كارانند.

اين آيه منافاتى با پسنديده بودن ازدياد فرزند ندارد.

خلاصه:

زياد نمودن فرزند، ذاتاً كارى نيك و پسنديده است و تنها به واسطه عناوين ثانوى، ازآن عدول مى‌شود؛ مثلاً انسان براى به دست آوردن معيشت، به گناه بيفتد كه در اين صورت عزب بودن حلال مى‌شود و رجحان كثرت اولاد از بين مى‌رود؛ مانند آنچه در روايت زير ذكر شده است:

روي إنه يأتي على الناس زمان لاتنال المعيشة فيه إلا بالمعصية فإذا كان ذلك الزمان حلّت العزوبة؛ (٢١)