محمد(ص) و خاندانش و كسانى كه دوستدار آنها هستند، عفاف و معاش به قدر كفايت عطا فرما و كسانى را كه به او و خاندانش بغض و دشمنى مى‌ورزند، به زيادى مال و فرزند گرفتار فرما. (١٥)

نويسنده كتاب الحياة ازاين دعاى آموزنده چند مطلب استفاده مى‌كند:

الف)كسى كه از سيره پيامبر(ص) پيروى مى‌كند، نبايد در پى ازدياد فرزند باشد تا بتواند بر تأمين نيازمندى ها و تعليم و تربيت آنها موفّق شده و آنها رابا فرهنگ و با اخلاق و كارآزموده نمايد و در حفظ سلامت جسمى و اعتدال روحى آنها، با سيراب كردن روانشان از محبّت و عطوفت، موفّق شود و فرزندانى سالم و با نشاط و مفيد و كارا و رشد يافته، تحويل جامعه دهد.

ب)رسول خدا(ص) براى دشمنان خود و دشمنان خاندانش از پروردگار طلب كثرت مال و فرزند كرد. شايد اين دعا اشاره به تبعات نظام پر جميعت مخرّبى باشد كه بافرض غلبه برمشكلات آن،مردم دربندهاى استثمارى نظام سرمايه دارى خواهند افتاد كه از آنان سودجويى اقتصادى نمايد.

قابل توجه است كه كلينى(ره) روايت مذكور را دركافى،با سند خود بدون كلمه «كثرة» نقل نموده و آورده است: «وارزق من أبغض محمداً و آل محمد المال و الولد.» ليكن مراد از روايت، روشن است؛ زيرا مال و فرزند، مذموم نيست؛ درنتيجه زيادى آن دو مورد نظر است. (١٦)

پاسخ:كثرت مال و فرزند نسبت به كفار، وزر و وبال است؛ زيرا به خاطر انكار حقّ و روى گرداندن از راه راست، هرچه از اموال و اولاد و امكانات داشته باشند، درراه اهدافشان به كار مى‌بندند، كه موجب غرق شد نشان درضلالت و انحراف مى‌گردد. پس اين دعا منافاتى با محبوبيّت فراوانى فرزند براى مسلمانان ندارد؛ زيرا كثرت اولاد سبب افتخار پيامبر و تقويت مسلمانان است. همان طور كه در روايات صحيح فراوان و مورد

(١٥) همان،ص٧٢،ح٦٧.
(١٦) الحياة،ج٤،ص٢٧٦ـ٢٧٧.