فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٣ - كنترل جمعيّت و عقيم سازى آیت الله سيّدمحسن خرازى
الف) تشويق به ازدواج با ولود.
ب) محبوب بودن سنگينى زمين به وسيله تسبيح كنندگان.
ج) تعليل به تفاخر برامت ها در روز قيامت،به انبوه جمعيت مسلمانان.
دسته دوم:رواياتى كه به خاطر محبوب بودن آوردن فرزند فراوان، به ازدواج تشويق مىكنند:
صحيحة ابن رئاب عن محمد بن مسلم أو غيره عن أبي عبدالله(ع) قال: قال رسول الله(ص): تزوّجوا فإنّي مكاثر (٣)بكم الامم غداً في القيامة حتى أن السقط ليجيء محبنطياً على باب الجنة، فيقال له: ادخل الجنة. فيقول: لا؛ حتى يدخل أبواي قبلي؛ (٤)
امام صادق(ع) از پيامبرخدا(ص) نقل مىكند: ازدواج نماييد؛ زيرا من در فرداى قيامت به فزونى شما بر امت ها ا فتخار مىكنم؛ تا جايى كه فرزند سقط شده با انتظار و ناراحتى بر در بهشت مىآيد، به او گفته مىشود: وارد بهشت شو. در پاسخ گويد: خير؛ وارد بهشت نمىشوم؛ مگر اين كه پدر و مادرم پيش از من وارد شوند.
شيخ صدوق درمعانى الاخبار درمعناى واژه «محبنطياً» از ابوعبيده نقل كرده:
«المحبنطي» ـ بدون همزه ـ يعنى كسى كه به خاطر دير شدن، منتظر و ناراحت است و «المحبنطىء» ـ با همزه ـ يعنى كسى كه شكم بزرگ و فراخ دارد. (٥)
اين روايت ـ كه در روايت بعدى نيز آمده است ـ دلالت بر مطلوبيت ازدياد فرزند دارد.
(٣)كاثره: بيشتر ازاو داشت. در فزونى مال يا عدد براو فخر فروخت(المنجد فى اللغة، ص٦٧٤،واژه«كثر)».
(٤) من لايحضره الفقيه،ج٣،ص٣٨٣.
(٥) معانى الاخبار،ص٢٩١.