اين گونه سوءالات يا براى دريافت نظر استدلالى سيّد درباره آن مسأله بود يا به قصد عمل به مضمون و محتواى كلام، بى آن كه دليلى از وى بخواهند(مانند مسائل اهل ميافارقين) ويا به انگيزه ردّ براو بود؛ ليكن درشكل سوءال هايى به همراه چيزهايى كه پاسخ برآنها محال است.(مانند مسائل تبانيه درپاسخ به سوءالات ابوعبداللّه تبان، متكلم مغربى و مسائل موصليه) يا به طور كلى براى تحريك و تعريض نسبت به برخى عقايد شيعه و متكلمان(مانند مسائل تبانيه، مسائل موصليه) بوده است. (١٢٩)

دراين جا به معرفى سه رساله فقهى ـ غير استدلالى سيد مى‌پردازيم:

جوابات المسائل الميافارقيات

از سيّد(ره) خواسته اند بدون بيان دليل، فتواى خويش را درخصوص برخى مسائل ابراز دارد.

رساله حاوى ٦٦ مسأله است كه جواب آنها معمولا مختصر مى‌باشد و در مسائلى كه فروعات زيادى دارد، جواب ها با تفكيك فروعات بيان شده است. درضمن اين مسائل، موضوعات غير فقهى خصوصاً اعتقادى و كلامى هم داخل شده است.

برخى احكام و اقوال مهم و نادر عبارت است از:

١.جواز وطى زن دردبر بدون منع‌و كراهت.(المجموعة الاولى،ص٣٠٠).

٢. جواز وطى، قبل از غسل حيض و بعد از نقاء.(المجموعة الاولى،ص٣٠٥).

(١٢٩) شخصيّت ادبى سيد مرتضى،ص٩٤.