٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٣ - قاعده على اليد محمد رحمانى

از تاثيرمقتضى شده آيا موجب ضمان است يا نه؟ بنابر اين چنين عملى مرحله اى ازوجود راداردو معدوم صرف نيست.

ثانيابراى ضمان نيازى به وجود خارجى نيست بلكه ملاك،صدق عنوان على اليد است و بى شك على اليد كه كنايه از استيلا و تسلط است برمحبوس صادق مى باشد.

ثالثاجواب نقضى به مستشكل فراوان است ازجمله عمل عبد و منافع غير مستوفات اعيان. دراين موارد بى گمان ضمان هست با اين كه عمل و منافع وجود خارجى ندارند.

اشكال دوم:اشكال ديگرى كه برضمان منافع حركسوب شده اين است كه عنوان مال برآنها صادق نيست. ازجمله كسانى كه اين اشكال را مطرح كرده آيه اللّه خويى است .ايشان پس از نقل وتوضيح كلام سيد يزدى كه عنوان مال را بر عمل حر صادق مى داند، درمقام اشكال مى نويسد:

ادله ضمان، عمل حركسوب را شامل نمى شود زيرا سبب ضمان يا وضع يد(قاعده على اليد) برمال غير از روى دشمنى و يا اتلاف است ض‌رواضح است هيچ يك از اين دو وضع يدبرمال غير و اتلاف مال غير برعمل حركسوب صادق نيست. (٣٦)درپايان به عنوان شاهد برمال نبودن عمل حر مى فرمايد: چون عمل حرمال نيست حج برحر قادر بركسب و تحصيل زاد و راحله، واجب نيست زيرا گفته نمى شود: نزد او مقدارى از اموال هست و اگر عمل او ملك، و اعمال او اموال فعلى باشد چرا حج واجب نباشد (٣٧)؟

نقد و بررسى:اين اشكال نيز صحيح به نظر نمى رسد زيرا:

اولاً -عمل حرى كه اقتضاى تحقق آن درخارج تمام است و تنها مانع، سبب محقق


(٣٦) آيه اللّه خويى، مستند العروه الوثقى،كتاب الاجاره،ص ١٧٣.
(٣٧) همان.