٢. مطلب ديگرى كه گاه درناصريات به چشم مى‌خورد، مخالفت سيّد با بعضى اقوال فقهاى اماميّه است كه گاهى ابراز مخالفت نكرده و دركنار قول انتخابى فقط رأى و نظر آنها را مى‌آورد.

اين مطلب نيز مورد توجه موءلف بوده است كه مخالفت آنها تأثيرى دررفع حجيت اجماع ـ كه دليل عمده او بر نظرياتش است ـ ندارد. (٥٤)

٣. احاطه سيّد بر مسائل ادبى و لغوى دراستدلال هاى او خصوصاً به آيات، نقش بسيار مهمّى دراستدلال و فقاهت وى دارد و اين امر در قوّت استدلال هاى ايشان وردّ مناقشات مخالف، تأثير بسزايى داشته است.

نمونه اى از اين سبك استدلال را مى‌آوريم:

ايشان بعد از آن كه شهادت را شرط صحت نكاح نمى‌داند، درخصوص ولايت پدر يا جدّ درنكاح مى‌فرمايد:

فأمّا الولاية فعندنا أنّ المرأة العاقلة البالغة تزول عنها الولاية في بضعها ولها أن تزوّج نفسها و أن توكّل من يزوّجها.

آن گاه به آيات و برخى روايات استدلال كرده و سپس مى‌نگارد:

فإن تعلّقوا بما روي من أنهّ قال:«لانكاح إلا بوليّ» فعندنا أنّ المرأة إذا زوّجت

(٥٢) الناصريات،ص٢٠٨و٢٠٩،م٨٢.
(٥٣) همان،ص٤٧.
(٥٤) نمونه هاى اين مسائل عبارتند از:ص١٤٥، ص١٤٧، ص١٧١، ص١٧٧، ص١٩٣، م٧٣، ص٢٠٢، م٨٠، ص٤٠٤، ص٤٠٥، ص٢٥٨، ص٢٩١، م١٢٧، ص٣٥٩، ص٣٩٢، م١٨٥، ص٤١١، م١٩١، ص٤١٥، م١٩٣، ص٢٥٨، م١٠٨، ص٣٠٣، م١٣٦، ص٣٠٧، م١٣٩، ص١٧١، م٦٣.