فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٧ - مهــآدنه (ترك مخاصمه و آتش بس) مقام معظّم رهبرى

آمدند، به تو بازمى‌گردانيم.» حضرت(ص) فرمود: «ما را نيازى به مردانى كه از ما نزد شما مى‌آيند نيست.»

ب) در روضه كافى (١) از على بن ابراهيم از ابن ابى‌عمير و ديگران از معاوية بن عمار از امام صادق(ع) آمده است كه «و كان في القضية ان من كان منا اتى اليكم رددتموه الينا... و من جاء الينا منكم لم نردّه اليكم؛ يعنى از جمله شروط كفار در حديبيه آن بود كه هر كس از ما به سوى شما آمد، به ما بازش گردانيد و هر كس از شما به سوى ما آمد، او را به شما باز نمى‌گردانيم.»

ج) در بحارالانوار (٢) به نقل از اعلام الورى از امام صادق(ع) آمده است كه «و من لحق محمداً و اصحابه من قريش، فان محمداً يرده اليهم و من رجع من اصحاب محمد الى قريش بمكة...؛ يعنى هر كس از قريش به محمد و يارانش بپيوندد، محمد او را به آنان بازگرداند و هر كس از ياران محمد بازگردد و به قريش در مكه بپيوندد...».

د) در صحيح بخارى (٣) به اسناد به عروة بن زبير نقل مى‌كند كه او از مروان بن حكم چنين شنيد: «از جمله شروطى كه سهيل بن عمرو تعيين كرد، آن بود كه گفت: "هر كس از ما به تو بپيوندد، گرچه بر دين تو باشد، بايد به ما بازش گردانى و در اختيار ما بگذاريش." و سهيل جز با اين شرط حاضر به مصالحه با رسول‌خدا(ص) نشد.»

اين‌ها، عمده اخبارى است كه در اين باب از طريق شيعه و اهل‌سنت آمده