فاضل نراقى ابتدا قضيّه پيدا شدن و انتشار اين كتاب و استفاده قدما از آن و اطّلاعات ديگر را با استفاده از بحــار الانوار، فوائد الاصــول و لوامع صاحبقرانى نقل مى‌كند، سپس از دو لحاظ به بررسى آن مى‌پردازد:

١ . كتاب فقهى منسوب به امام رضا(ع) از كتابهاى حديثى محسوب مى‌شود نه از تأليفات علماء. در اين قسمت شواهد فراوانى بر اين ادّعا ذكر شده است.

٢ . حجّيت و عدم حجّيت اخبار اين كتاب بستگى به مبناى فقيه در حجّيت خبر واحد دارد. مثلاً آنكه تنها اخبار صحيح و حسن و موثّق را حجّت مى‌داند، اين كتاب در نظر او حجّت نيست.

عائده ٦٧ قاعدة اخذ المفــاهيم

قاعده اخذ مفاهيم عبارت است از: تصرّف در محكومٌ به از لحاظ نفى و اثبات و تصرّف در آنچه مفهوم دارد از لحاظ وجود و عدم. امّا نمى‌توان در چيز ديگر تصرّف كرد.

در «اِن جاء زيد فأكرمه» در مشروط و اكرام اينگونه تصرّف مى‌شود: «اِن لم يجئ زيد فلا تكرمه».

در اين مثال مشروط، مفهوم دارد و تبديل به عدم شده «اكرام» هم كه محكومٌ به است منفى شده در غير اين دو مانند مجئ، زيد و خود اكرام نمى‌توان تصرّف كرد.

عائده ٦٨ إنّ المدلول الالتـزامى فرع المدلول المطابقى

مدلول التزامى فرع و تابع مدلول مطابقى است و با نبود مدلول مطابقى، مدلول