فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١٣ - معرفي تفصيلى - عوائد الايّــام سيّد حسن فاطمى
٦ . جهل به موضوع اصل عبادت. مثلاً شخص از روى ناآگاهى به جاى نماز ظهر، كار ديگر انجام دهد. با روشن شدن واقع، بايد نماز ظهر را به جاآورد.
٧ . خطا در موضوع جزء يا شرط. خواه خطا در مفهوم جزء يا شرط باشد يا مصداق، بايد آن فعل را در وقت، دوباره انجام دهد.
٨ . جهل به موضوع جزء يا شرط. در اين صورت نيز بايد آن فعل را دوباره انجام دهد.
يادآورى: حكم غفلت و فراموشى با جهل يكى است.
عائده ٢٦ مورد الاجماع المدّعى هو مراد الناقل من اللفظ
براى درك محتواى اجماع منقول بايد مراد ناقل از لفظ را در نظر گرفت نه مراد شارع از آن را. مثلاً فقيهى مىگويد: «يجب ستر العورة في الصلاة اجماعاً» بايد بررسى كرد كه مراد آن فقيه از لفظ «عورت» چيست نه اينكه بررسى كنيم كه هرگاه شارع، اين لفظ را به كار مىبرد چه اراده مىكند؟
عائده ٢٧ بيان قاعدة «الميســور لا يسقط بالمعســـور»
از جمله دلايل فقها در مورد اين قاعده، روايات زير است:
«إذا أمرتكم بشىء فأتوا منه ما استطعتم.»
«الميسور لا يسقط بالمعسور.»
«ما لا يدرك كلّه لا يترك كلّه.»
فاضل نراقى حجّيت و دلالت اين اخبار را مورد بررسى قرار داده است.
عائده ٢٨ حكم الاكراه على احد المحرّميــــن
اگر كسى را بر انجام يكى از دو كار حرام اجبار كنند، از ديدگاه نويسنده، يكى از آن