فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٠٢ - معرفي تفصيلى - عوائد الايّــام سيّد حسن فاطمى
٢ . انجام مقدّمه حرام به قصد رسيدن به حرام، پيروى از شيطان و هواى نفس محسوب مىشود و هر دو حرام هستند.
٣ . آيه ٢٢٥ سوره بقره:
{لا يؤاخذكم اللّه باللغو في أيمانكم ولكن يؤاخذكم بما كسبت قلوبكم }
قصد فعل حرام از كسب قلوب محسوب مىشود.
٤ . اخبار مستفيض از جمله: «لكلّ امرئ ما نوى»، «العمل بالنيّات» و«إنّما يحشر الناس على نيّاتهم».
٥ . رواياتى كه در آنها فاعل بعضى مقدّمات حرام مذمّت شده مانند لعن كسى كه به قصد تهيّه خمر، درخت انگور مىكارد.
٦ . آيه ١٥١ سوره انعام:
{ولا تقربوا الفواحش ما ظهر منها وما بطن }
عائده ٧ حرمة المعاونة على الاثم
بدون شكّ برابر صريح قرآن كريم كمك به تحقّق گناه يا تكميل آن يا ... حرام است. آنچه بايد مورد بررسى قرارگيرد مشخّص ساختن كمك به گناه است.
نويسنده، موارد زير را درخور بحث مىداند:
١ . شرط قصد تحقّق گناه و اينكه آن گناه به طور انفرادى مشترك مقصود كمك كننده باشد.
٢ . شرط ترتّب گناه بر آن عمل.
٣ . شرط علم يا ظنّ به تحقّق گناه.