فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٩٩ - معرفي تفصيلى - عوائد الايّــام سيّد حسن فاطمى

داشتن به لزوم عقدهاى لازم وجواز عقدهاى جايز. همچنين اعتقاد به حلّيت و حرمت عقد حلال و حرام.

٤ . مراد از «العقود» پيمانهاى ميان مردم است خواه منصوص باشند يا غير منصوص و غرض از امر، بيان صحّت و مترتّب ساختن نتيجه آنهاست.

٥ . «العقود» غير از عقدهاى متداول در فقه است و مراد از امر همان است كه در مورد چهارم گذشت.

٦ . غرض از «العقود» عقدهاى فقهى است و امر هم به معناى لزوم است.

٧، ٨، ٩ . مراد از «العقود» يكى از موارد سه‌گانه اخير است و غرض از امر، عمل به مقتضاى عقد است تا زمانى كه باقى است. پس دلالت بر لزوم ندارد.

١٠ . مراد عقدهاى فقهى است. امر به وفا، يعنى اعتقاد به لزوم عقدهاى لازم و اعتقاد به جواز عقدهاى جايز.

از ديدگاه نويسنده، از آيه «أَوْفُوا بِالْعُقُودِ» لزوم بعضى عقدها در كتاب‌هاى فقهى استفاده نمى‌شود و چون اين آيه، تنها دليل اصالت لزوم است، چنين اصلى ثابت نيست و اصل عدم لزوم است مگر اينكه لزوم عقدى با دليل خاصّ ثابت شود؛ مانند بيع.

عائده ٢ وجوب تعظيم شعائر اللّه‌

در آثار فقهى، وجوب بزرگداشت شعائر، فراوان به چشم مى‌خورد و احكام واجب و حرام فراوانى را به وسيله آن ثابت مى‌كنند. از قبيل: حرمت فروش قرآن و كتاب حديث به كفّار.

اساس اين حكم فقهى آيات ٣٢ و ٣٣ از سوره حجّ است:

{ومن يعظّم شعائر اللّه‌ فإنّها من تقوى القلوب لكم فيها منافع إلى }