فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٥٣ - قاعده اتلاف محمّد رحمانى
ديگر به همراه داشته باشد.
زيرا حكم داير مدار وجود علّت است. روايت زير از جمله آن روايات صحيح است:
«عن أبى جعفر(ع) في الرجل يأتى البهيمة. قال: يجلد دون الحدّ ويغرم قيمة البهيمة لصاحبها لأنّه أفسدها عليه» (١)
امام باقر در مورد مردى كه با چهار پا نزديكى كرده بود، فرمود: «كمتر از حد بر او تازيانه زده مىشود و قيمت حيوان را نيز براى صاحبش ضامن است. زيرا حيوان را تباه كرده است.»
دلالت روايت بر قاعده روشن و سند آن هم صحيح است صدوق و كلينى نيز اين روايت را نقل كردهاند.
٥ ـ روايات باب عتق:
صاحب وسايل در باب هيجده از ابواب عتق، بيست و چهار روايت را نقل كرده است كه دلالت دارند بر ضمان شريكى كه سهم خود را از عبد مشترك آزاد كرده است. از آن جمله است صحيحه حلبى:
«عن أبى عبداللّه(ع) قال: سألته عن المملوك بين الشركاء فيعتق أحدهم نصيبه. فقال: إنّ ذلك فساد على أصحابه فلا يستطيعون بيعه ولا مؤاجرته. فقال: يقوّم قيمة فيجعل على الذى أعتقه عقوبةً وإنّما جعل ذلك عليه عقوبة كما أفسده» (٢)
(١) همان، ج١٨/٥٧١، ب١ از ابواب نكاح بهائم، ح٤، ص٥٧١.
(٢) همان، ج١٦/٢٥، باب١٨ از ابواب عتق، ح١، ص٢٥.