مى‌گويد: «والذين في اموالهم حقّ معلوم للسائل و المحروم» حقّ معلوم غير از زكات است و آن چيزى است كه انسان بر عهده خود مقرّر مى‌دارد كه از مالش بپردازد و واجب است كه ميزان مالى كه مى‌خواهد بپردازد، به قدر طاقت و گنجايش مالش باشد. وى بايد اين مقدار را اگر بخواهد هر روز و اگر بخواهد هر جمعه و يا در هر ماه بپردازد.

٢ . عن ابى بصير قال: كنّا عند ابى عبداللّه‌(ع) ومعنا بعض أصحاب الاموال فذكروا الزكاة فقال ابو عبداللّه‌(ع): إنّ الزكاة ليس يحمد بها صاحبها وانّما هو شى‌ء ظاهر ... وانّ عليكم في اموالكم غير الزكاة ... اما تسمع اللّه‌ عزّ وجلّ يقول في كتابه: والذين في اموالهم حقّ معلوم للسائل والمحروم ... هو واللّه‌ الشى‌ء الذى يعلمه الرجل في ماله يعطيه في اليوم او في الجمعة او في الشهر قلّ او كثر، غير انّه يدوم عليه (١)؛ ابو بصير مى‌گويد: در خدمت حضرت صادق(ع) بوديم و جمعى از ثروتمندان نيز حضور داشتند. گفتيم: آيا براى ما در اموالمان حقّ ديگرى غير از زكات هست؟ فرمود: سبحان اللّه‌، مگر فرموده خدا را نشنيدى «والذين في اموالهم حقّ معلوم للسائل والمحروم» خلاصه با در نظر گرفتن آيه مزبور و رواياتى كه بيان شد، سخن كسانى كه حقّ معلوم را در آيه به معناى زكات دانسته‌اند نادرست است.

لطفاً در پايان نظر خود را پيرامون متواى مجلّه و كيفيّت و كمّيت آن بيان فرماييد؟

انصافاً مجلّه فقه اهل بيت: خوب به ميدان آمده و با طرح مسائل جديد فقهى و با توجّه با ابعاد گسترده مسائل نوين فقهى و حقوقى راهگشاى بسيارى از محقّقان و پژوهشگران در مسايل فقهى و حقوقى شده است. بنده اين مجلّه را ملاحظه كرده‌ام بحمد اللّه‌ در دستيابى به اهداف خويش موفّق بوده است.

(١) وسايل، ج٦، ص٢٨.