از نظر نويسنده اصل در حيوانات حرام گوشت ديگر يعنى درندگان، مسخ شدگان، حيوانات زيرزمينى و ... عدم قبول تذكيه است. زيرا تذكيه‌اى باعث بقاى طهارت حيوان مى‌شود كه شارع آن را لحاظ كرده باشد. آنچه كه اعتبار شارع در مورد آن ثابت نشده وجودش مانند عدم است و با عدم آن، حيوان، مردار و نجس خواهد بود.

با اين توضيحات روشن مى‌شود كه اصل به معناى سوم، عدم قبول تذكيه است مگر با دليل شرعى عام يا خاص قبول تذكيه ثابت شود، مانند حيوانات حلال گوشت و درندگان.

عائده ٦٠رموز الكتب التى في البحار

در اين عائده نشانه‌هاى اختصارى كتابهايى كه در بحارالانوار آمده، آورده شده است. كتاب مورد نظر از هر نشانه مشخّص گرديده است.

عائده ٦١ تحقيق معنى الاسراف و بيان تحريمه وموارده

حرمت اسراف از ضروريات دين است. نويسنده در آغاز، آيات و روايات متعدّدى در حرمت اسراف ذكر كرده، سپس مفهوم و مصاديق اسراف را با توجّه به روايات، اقوال فقها، مفسّران و اهل لغت، روشن مى‌كند.

عائده ٦٢ قاعدة القرعة وشرعيّتهـــا

اين مقاله در بردارنده شش مبحث است:

مبحث اوّل: شرعيّت و توقيفيّت قرعه از سوى شارع. مشروعيّت قرعه با كتاب، سنّت و اجماع ثابت شده است.

مبحث دوّم: اجرا كننده قرعه. مؤلّف با بررسى روايات به اين نتيجه مى‌رسد