فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١١ - معرفي تفصيلى - عوائد الايّــام سيّد حسن فاطمى
در مقام دوّم، آيه و اجماع و استقراء بررسى شده است.
نويسنده چنين نتيجه مىگيرد كه دليلى بر وجوب حمل تمام افعال مسلمان حتى ثقه، همچنين تمام سخنان مسلمان بر صحّت و صدق به گونهاى كه به صورت اصل درآيد وجود ندارد. در مواردى مىتوان حمل بر صحّت و صدق كرد كه دليل خاصّى وجود داشته باشد، مانند ذبح.
عائده ٢٤ معنى لفظ «يصلح» و «لا يصلح» في الأخبــــار
در روايات لفظ «لا يصلح» فراوان به كار رفته است و فقها در مفاد آن آراء مختلفى دارند: كراهت، فساد و حرمت.
به دو دليل «لا يصلح» دلالت بر فساد و حرمت دارد:
١ . تبــادر. اگر پزشك به بيمار بگويد: «لا يصلح لك الغذاء الفلانى» از اين جمله منع از خوردن آن غذا استفاده مىشود و فقها به مجرّد ورود اين لفظ حكم به حرمت مىكنند.
٢ . تصريح اهل لغت به اينكه «صلاح» در برابر «فساد» است و نفى آن به معناى اثبات فساد است.
مواردى كه در روايات، «لا يصلح» به معناى كراهت به كار رفته در معناى مجازى استعمال شده چنانچه گاه از صيغه نهى، كراهت اراده مىشود.
عائده ٢٥ حكم الخاطئ والجــاهل في الحكم والموضوع
در اين عائده خطا و جهل به هشت قسم تقسيم شده و حكم هر كدام بيان شده است:
١ . خطا در حكم شرعى اصل عبادت. مانند مسافر خائفى كه ظنّ به عدم