ديگرى را نگفته است بلكه هيچ متنِ علمىِ ديگرى را هم بطور مسلم نگفته است. همه ما مى‌دانيم و همه كسانى كه با كتاب‌هاى علمى سر و كار دارند مى‌دانند كه «تئورى» و «قانون» و «مسلّم‌شده» و «تأييدشده» با هم تفاوت دارند. فكر نمى‌كنم ما اين مقدار بخواهيم اختلاف و مناقشه كنيم. بنابراين براى علم هنوز هيچ كدام از طرفين ادعا و يا تئورى‌ها تثبيت نشده است. اگر تابع علم هستيم و به قول شما پيشداورى نداريم، همچنان ايستاده‌ايم تا علم روزى روزگارى قضاوت نهايى خودش را بكند. در اين‌جا هم اعلام مى‌كنيم كه براى ما هيچ تفاوت نمى‌كند كه علم كدام را بگويد. پس، از نظر يك عالم نفس طرح چنين تئورى هيچ رخنه‌اى در علم نيست و اگر ديالكتيك هم تابع علم است بايد بدانند كه نفس چنين تئورى نبايد ديالكتيسين‌ها را برآشفته كند.

امّا نكته بعد؛ گفته شد كه قانونى ارائه كنيد كه اين قانون بر خلاف جهت حركت از ‌‌‌ساده به پيچيده باشد. اولاً از جمله قوانينى كه شما در موارد قبل در تأييد تئورى تكامل از آن استفاده كرديد، همين قانون تكامل زيستى جانداران داروين بود. البته همه مى‌دانيم كه اين قانون با همه تحوّلاتى كه اين قانون تا روزگار حاضر پيدا كرده است. به منزله يك مؤيّد و بلكه يكى از اهمّ مؤيدهاى نظريه تكامل ديالكتيكى در نظر گرفته شده است. تا آن‌جا كه ما امروز مى‌دانيم اين قانون به كره زمين و پيدايش موجود جاندار در كره زمين محدود و مربوط مى‌باشد. توجه داريد كه ما اين قانون را نه نفى مى‌كنيم و نه اثبات. بلكه ما بى‌خبر هستيم و از طرفى، ما و ديگر انديشمندان نمى‌دانيم كه جاهاى ديگر چه خبر بوده و چه شده است و بالاخره روزى معلوم مى‌شود. اين قانون براى هر كجا باشد در بحث كنونى تأثيرى ندارد. من فكر مى‌كنم آدم فقط بايد كمى تأمل كند. يعنى در همين علمى كه به آن اعتقاد دارد تأمل كند. همين قانون راديواكتويته را در نظر آوريد. مى‌دانيم كه امروزه دانشمندان از ساعتهاى اتمى براى تعيين عمر كره زمين استفاده مى‌كنند. كار آنها دقيقاً بر «تجزيه»، «ديزانتگريشن» [disintegration]اتم‌هاى سنگين و بسيارى از اتم‌هاى ساده‌اى كه در كره زمين وجود دارد مبتنى است. چون اين عناصر راديواكتيو، نيمه عمر زيادى دارند لذا براى مدت بسيار طولانى باقى خواهند ماند. مثلاً اورانيوم كه چندين ميليون سال است. بنابراين اورانيومى كه در زمين است، در واقع مطابق معادله اكسپنانسيل عمر آن به بى‌نهايت

‌