آقاى نگهدار: اگر فرصت در اختيار ما بگذاريد ما تا آن‌جايى كه فرصت در ‌‌‌اختيارمان باشد، از تمام مسائل مطروحه در مبحث ديالكتيك دفاع خواهيم كرد و يكايك مسائل را خواهيم شكافت. امّا وقتى كه در بحثِ تأثير متقابل، مسأله به اين صورت مطرح مى‌شود كه بعضى از چيزها روى بعضى از چيزها ـ به گفته آقاى سروش ـ در بعضى موارد و بعضى تأثيرات را مى‌گذارند و از روى نفى جادوگرى به اين استنتاج مى‌رسيم، در اين‌جا شما بايد به ما فرصت بدهيد كه به عنوان مدافعين ديالكتيك بيان كنيم كه اين سخن، نظر ما نيست و ديالكتيك يك چنين نتيجه‌گيرى را عنوان نمى‌كند، و اساساً بحث ما هم حول اين مسأله نيست. شما بايد اجازه چنين دفاعى را به ما بدهيد.

آقاى سروش: يك دفاع كوچك بكنم.

مجرى: خواهش مى‌كنم. وقت ايشان تمام شده است و ده دقيقه‌شان را صحبت كرده‌اند.

آقاى سروش: يكى دو تا تذكر عرض بكنم؛ آقاى نگهدار، شما گفتيد پنج دقيقه وقت اضافى به من داده شد. اين سخن درستى است؟ مجرى هم اين تذكّر را دادند كه سند ضبط شده آن موجود است.

آقاى نگهدار: بله. موجود است.

آقاى سروش: بله هست. بنده بر همان مبنا عرض مى‌كنم.

مجرى: من دقيقاً از وقت آقايان در دور آخر كم كردم و در اختيار شما گذاردم تا صحبت بفرماييد.

آقاى نگهدار: بله من خودم هم...

مجرى: وقت را در اختيار آقايانى كه وقت كم آوردند و بيشتر صحبت كرده بودند قرار دادم ولى...

آقاى سروش: نكته دوم اين‌كه استدلال شما قابل قبول نيست. شما مى‌فرماييد كه من جمع‌بندى كردم. خوب در آينده مجدداً به اين نكته منتهى خواهيم شد كه آيا من جمع‌بندى كرده‌ام يا نه؟ حالا به فرض اين‌كه من جمع‌بندى كردم، آيا مى‌فرماييد كه

‌