گفتمان روشنگر در مورد اندیشه های بنیادین - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨١ - تكامل
اين مجموع كه در چنگ ما نيست و در چنگ هيچ كس ديگرى هم نيست لذا چه دعوى تكامل و چه ادعاى تنازل، يعنى به عقب رفتن در عالم، هيچكدام از اين دو براى هيچ يك از ما ميسّر نيست. اگر به موارد خاص توسل مىجوييم و مىگوييم اينجا تكامل رخ داده است و به تعداد موارد خاص براى تكامل مثال ارائه مىكنيم، از طرف ديگر به همان تعداد هم موارد انحطاط در جهان و جامعه مىتوان ارائه نمود. يعنى اگر رشد و بلوغ طفل در زمانى خاص يك رشد تكاملى است، وقتى اين فرد بالغ و پير شد و مُرد، يك سير نزولى شروع مىشود. يعنى از پيچيدگى به سادگى مىرود. و به قول مولوى هر كه ابلهتر است بالاتر است و استخوان او بدتر خواهد شكست. هر كه در نردبان تكامل بالاتر مىرود، استخوانش بيشتر خرد مىشود. يعنى از جاى بالاترى مىافتد. قورباغه وقتى مىميرد پيچيدگى خاص [آن] به سادگى تبديل مىشود. انسان هم همينطور. پس به تعداد مواردى كه در آنها به طور خاص تكامل را مىبينيم و سير از سادگى به پيچيدگى را مشاهده مىكنيم، به همان ترتيب هم سير نزولى را مىبينيم. قورباغه كلى يا انسانِ كلى نداريم. آنچه وجود دارد دانه دانه قورباغهها و فرد فرد انسانها هستند. اگر پيدا شدن اين قورباغه تكامل است، پس مُردن آن قورباغه نزول مىباشد. چون ما قورباغه كلى نداريم تا بگوييم قورباغه كلى در تكامل است. قورباغه كلى وجود ندارد. اين سخنى است كه از قديم منطقيين مىگفتند كه كلى با وصف كليّت در عالم خارج وجود ندارد. و اين سخنى بديهى است. انسان دانه دانه انسان است و ميكروب دانه دانه ميكروب است. هر كدام حيات و رشدى دارند و بعد مرگ و نزول. اگر در تأييد تكامل به موارد خاص تمسّك مىكنيم، بايد به موارد نقض پاسخ بدهيم. و اگر به موارد خاص تمسّك نمىكنيم به تعداد موارد صدق، موارد نقض وجود دارد. هر موجودى كه از نردبان تكامل بالا مىرود، روزى به زمين فرو مىافتد. قورباغه كلى و انسان كلى نداريم. در خارج تك تك افراد و مصاديق انسان را داريم كه بر همه مرگ صادق است كه همان عبور از بغرنج به ساده مىباشد. اگر ناظر به مجموع عالم هستيم بايد از مجموع عالم مثل بياوريم. از مجموعه عالم نبايد فقط يك جامعه را در نظر آورد و تنها از يك جامعه مثال بياوريم. نبايد وقتى كه مورد خلاف پيش مىآيد، به سراغ مجموع برويم و وقتى تأييد و اثبات پيش مىآيد به سراغ موارد خاص برويم. نبايد اين چنين باشد و بايد در هر دو مورد شيوه واحدى را پيش گرفت. فرض كنيد مىخواهيم