جهت حساسیت آنها را از " عجایب و غرایب " به " واقعیات و حقایق‌ " بگرداند ؟ به نظر نمی‌رسد که این نظریه صحیح باشد . اگر چنین باشد باید بگوییم همه‌ پیامبران دعوت به غیب کرده‌اند و محمد ( ص ) دعوت به شهادت . پس چرا صدها آیه از قرآن به همین " عجایب و غرایب " اختصاص یافته است ؟ بدون شک یک امتیاز اساسی قرآن دعوت به مطالعه عالم طبیعت و شهادت‌ به عنوان آیات الهی است ، ولی دعوت به مطالعه طبیعت به معنی منصرف‌ ساختن اذهان از توجه به هر امر غیر طبیعی نیست ، بر عکس ، دعوت به‌ مطالعه طبیعت به عنوان " آیات " و " نشانه " ها به معنی عبوردادن‌ از طبیعت به ماورای طبیعت است . از نظر قرآن ، راه غیب از شهادت و راه ماورای طبیعت از طبیعت و راه معقول از محسوس می‌گذرد . اهمیت کار محمد ( ص ) در این است که همان طور که به نظر در طبیعت و تاریخ و اجتماع می‌خواند و مردمی را که جز در برابر هر چه غیرطبیعی است‌ تسلیم نمی‌شوند تسلیم عقل و منطق و علم می‌نماید ، می‌کوشد اندیشه مردمی را هم که دم از عقل و منطق می‌زنند و جز در برابر هر چه طبیعی و محسوس است‌ تسلیم نمی‌شوند ، به منطقی برتر و عالی‌تر آشنا سازد . امتیاز اساسی جهانی که مذهب به طور کلی - بخصوص اسلام - ارائه می‌دهد با جهانی که علوم و فلسفه‌های محض بشری ارائه می‌دهند این است که به قول‌ " ویلیام جیمز " در ساختمان جهان مذهب عناصری وجود دارد علاوه بر عناصر مادی ، و قوانینی وجود دارد علاوه بر قوانین شناخته شده بشری .