سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٢

١ / ١١

تكبّر

قرآن

«بدين گونه خداوند بر هر قلب متكبّر سركشى مُهر زَند». [١]

حديث

١٦٢.امام كاظم عليه السلام : كشت در دشت هموار مى رويد و نه در سنگلاخ ؛ همين گونه حكمت در دل فروتن آباد و بارور مى شود ، نه در دل متكبّر سركش . [٢]

١٦٣.امام باقر عليه السلام : ذره اى از تكبّر به درون دل كسى راه نيافت ، مگر آنكه به همان اندازه از خردش كم شد؛ اندك باشد يا بسيار . [٣]

١ / ١٢

خود پسندى

١٦٤.امام على عليه السلام : خود پسندى خرد را تباه مى كند . [٤]

١٦٥.امام صادق عليه السلام : هركس از خودش خوشش آمد، هلاك شد و هركس از رأيش خوشش آمد ، هلاك گشت . عيسى بن مريم عليه السلامفرمود : بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند آنها را شفا دادم و نابينا و مبتلا به پيسى را به اذن خدا درمان كردم و با اذن خدا حتى مردگان را هم معالجه و زنده كردم؛ امّا به معالجه احمق