سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤
بدين گونه از مردم و جانوران و چهارپايان رنگارنگ [آفريده ايم] . از ميان بندگان خدا تنها دانايان اند كه از او مى ترسند . آرى خدا پيروزِ آمرزنده است» [١] . بنابر اين علوم طبيعى نيز مى تواند موجب بيم از خدا شود به شرط آنكه نور هدايتگر حقيقت علم همراه آن گردد و دانشمند با نور علم به طبيعت بنگرد و در پديده هاى اعجاب انگيزش تأمل نمايد .
٥ . اخلاق شايسته از بركات نور علم
يكى از آثار حقيقت نورانى علم ، خود سازى و صفات پسنديده است . اين ويژگى در روايات فراوانى مورد توجه قرار گرفته است ؛ به گفته امام على عليه السلام :
.«هر اندازه دانش انسان افزون گردد توجّه وى نسبت به نفس خود بيشتر گردد و در رياضت و اصلاح آن كوشش بيشترى مبذول كند» [٢] .
٦ . جداناپذيرى جوهر علم از عمل شايسته
يكى از ويژگيهاى برجسته نور علم كه در روايات فراوانى مورد تاكيد قرار گرفته ، عمل صالح است [٣] . از نظر اين احاديث عمل شايسته ثمره علم است و بدون عمل ، چراغ علم در وجود انسان خاموش مى شود .
راه كسب نور علم
در اين كتاب ملاحظه خواهيد كرد كه مبدأ علوم رسمى ، حسّ
[١] سوره فاطر، آيه ٢٧ و ٢٨.[٢] غرر الحكم : ٧٢٠٤ و نيز بنگريد به: بخش نخست، دانش، فصل سوم : آثار دانش، صلاح.[٣] بنگريد به : بخش نخست، دانش، فصل سوم : آثار دانش، عمل.