خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن

خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ٣٧

روانشناسان تنبيه بدنى را، يكى از اسباب عقده و كينه در كودك به شمار مى آورند.[١] و نيز مسائلى مانند اضطراب، از بين رفتن اعتماد به نفس، احساس حقارت، روحيه ى زورگويى و دروغ گويى را از آثار تنبيه بدنى ذكر مى كنند.[٢] با توجه به اين مسائل به نظر نمى آيد تنبيه بدنى را روش تربيت قرار دادن، معقول ومنطقى باشد.[٣] حيوان است كه با كتك و شلاق مى شود او را تربيت و رام كرد؛ نه انسان (دقت كنيد).

٢. حساسيت هاى پوستى‌

دومين عامل و زمينه ى گرايش به خودارضايى، حساسيت هاى پوستى مى باشد[٤]. برخى از بيمارى هاى پوستى در دوران كودكى و نوجوانى، سبب تحريك موضعى مى شود و ايجاد خارش مى كند و باعث تحريك نوجوان و جوان مى گردد و در نتيجه نوجوان و جوان به منبعى البته به اشتباه- براى لذت و آرامش پى مى برد.

«موريس دبس» صاحب نظر مسايل بلوغ، معتقد است:

«گاهى اوضاع و احوال محلى (موضعى) نيز عمل استمناء (خود ارضايى) را تحريك مى كند؛ مثلا هر چيزى كه موجب پيدايش خارش دستگاه تناسلى بدن شود و در نتيجه دستمالى و تماس را موجب گردد».[٥]

اين گونه حساسيت ها ممكن است بر اثر رعايت نكردن مسائل بهداشتى، حساسيت داشتن به بعضى از غذاها، عفونت هاى پوستى، و يا چيزهاى ديگر باشد.

لذا پدر و مادرها نسبت به نظافت و رعايت مسائل بهداشتى فرزندانشان بايد كمال دقت را بكنند. و البته خود نوجوانان و جوانان نيز بايد به طور منظم به نظافت و رعايت مسائل بهداشتى دقت داشته باشند و در صورت مشاهده هر گونه حساسيت پوستى به متخصص پوست مراجعه كنند تا از خارش و بالتبع از دستكارى غير طبيعى بدن به خصوص آلت تناسلى جلوگيرى شود.

٣. مورد تجاوز قرار گرفتن‌

سومين عامل و زمينه گرايش نوجوان و جوان به عمل زشت «خود ارضايى» را مى توان مورد تجاوز قرار گرفتن او، مخصوصا در دوران كودكى بر شمرد.

افرادى كه در دوران كودكى مورد تجاوز قرار گرفته اند، بيشتر در معرض انجام عمل زشت خودارضايى هستند. زيرا كارى كه بر روى آنها صورت گرفته، ممكن است برايشان لذت بخش بوده و يا از روى كنجكاوى بخواهند از خود لذت ببرند.


[١] - دكتر على قائمى؛ خانواده و كودكان دشوار، ص ٢٧٢، انتشارات اميرى، تابستان ١٣٧٣.

[٢] - مجيد همّتى، تنبيه آرى يا خير؟، ص ٢٢- ٢٠، چاپ اوّل، انتشارات مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى( ره)، ١٣٨٧.

[٣] - روانشناسان راه هاى ديگرى را به جاى تنبيه بدنى پيشنهاد مى كنند از جمله قهر، محروميّت موقّت، تحريك عواطف و احساسات، تهديد به تنبيه، بده و بستان و ....

[٤] - لاپيك و كوچتكف؛ روانشناسى تربيت جنسى كودكان و نوجوانان، ترجمه محمّد تقى راد، ص ١١٣.

[٥] - موريس دبس؛ بلوغ( از مجموعه چه مى دانم)، ص ٦٣، ترجمه حسن صفارى، چاپ دوّم، انتشارات علمى، ١٣٣٥.