فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٤١٩ - ٨ - بهرهگيرى از عقل در زندگى دنيا
٣- برخوردارى از عقل و بينائى النّاظر بعقله خ ١٦١ ١١
هشتم: امكان شناخت و خودسازى
١- روش بودن واقعيّتها فانّ الامر واضح خ ١٦١ ١١ ٢- برپا بودن نشانههاى هدايت و العلم قائم خ ١٦١ ١١ ٣- هموار بودن راه هدايت و الطّريق جدد خ ١٦١ ١١ ٤- آشكار بودن راه مستقيم و السّبيل قصد خ ١٦١ ١١
نهم: روش برخورد با دنيا
١- چشم پوشى از جلوههاى دنيا فاعرضوا عمّا يعجبكم فيها لقلّة خ ١٦١ ٧ ٢- ياد آورى زندگانى كوتاه دنيا ما يصحبكم منها خ ١٦١ ٧ ٣- چشم پوشى از اندوه دنيا فغضّوا غمومها و اشغالها خ ١٦١ ٨ ٤- يقين به دگرگونى حالات دنيا لما قد ايقنتم به من فراقها خ ١٦١ ٨ ٥- پرهيز از دنيا پرستى فاحذروها حذر الشّفيق النّاصح خ ١٦١ ٨ ٦- عبرت از زندگى گذشتگان قد تزايلت اوصالهم خ ١٦١ ٩ الف: عبرت از گسسته شدن اعضاى بودن قد تزايلت اوصالهم خ ١٦١ ٩ ب: عبرت از نابود شدن چشم و گوش و زالت ابصارهم و اسماعهم خ ١٦١ ٩ ج: عبرت از دست رفتن شرافتها و ذهب شرفهم و عزّهم خ ١٦١ ١٠ د: عبرت از جدا شدن از شادىها و انقطع سرورهم و نعيمهم خ ١٦١ ١٠ ه: عبرت جدا شدن از فرزندان فبدّلوا بقرب الأولاد فقدها خ ١٦١ ١٠ و: عبرت دور شدن از همسران و بصحبة الأزواج مفارقتها خ ١٦١ ١٠ ز: عبرت از تفاخر نكردن آنها هم اكنون لا يتفاخرون خ ١٦١ ١٠ ح: عبرت توليد نسل نكردن گذشتگان و لا يتناسلون خ ١٦١ ١١ ط: عبرت نداشتن قدرت ديدار همديگر و لا يتزاورون خ ١٦١ ١١ ى: عبرت سخن نگفتن گذشتگان با يكديگر و لا يتحاورون خ ١٦١ ١١ ٧- پرهيز از شهوات نفسانى فاحذروا حذر الغالب لنفسه خ ١٦١ ١١ ٨- بهرهگيرى از عقل در زندگى دنيا النّاظر بعقله خ ١٦١ ١١