صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ٤٢
اشخاص را به احتمال اينكه از شيعيان هستند را بريدند ، هر كس كه معروف به دوستدارى ودلبستگى به خاندان پيامبر صلى الله عليه واله بود زندانى شد ، يا مالش به غارت رفت ، يا خانه اش را ويران كردند ، شدت فشار وتضييقات نسبت به شيعيان به حدى رسيد كه اتهام به دوستى على عليه السلام از اتهام به كفر وبى دينى بدتر شمرده مى شد وعواقب سختترى بدنبال داشت .
رفتار معاويه نسبت به شيعيان هر روز بيشتر مى شد ، واين وضع نسبت به اهل كوفه كه مركز شيعيان آن حضرت بشمار مى رفت از هر جا بدتر بود .
معاويه زياد بن ابيه را حاكم شهر كوفه وبصره نمود واو كه روزى در صف شيعيان امام على عليه السلام بود وآنانرا بخوبى مى شناخت ، آنان را در هر جا كه به ايشان دست مى يافت را گرفته ودستها وپاهايشان را قطع ، يا از درختان خرما آويزان ، ويا كور ونابينا مى ساخت .
زياد بن ابيه به جاى خود چند روزى سمرة بن جندب را حاكم بصره نمود ، أو در اين مدت هشت هزار نفر را بقتل رسانيد ، وطبرى از أبو سوار عدوى نقل مى كند كه مى گويد : سمرة در يك صبحگاه چهل وهفت نفر از بستگان مرا كه حافظ قرآن بودند را كشت[١].
اين امور مردم را به اهداف شوم بنى اميه ومخالفت آنان با مقدسات اسلامي هر چه بيشتر آشنا ساخت وزمينه ساز انقلاب خونين عاشورا گرديد .
[١] تاريخ الامم والملوك ٦ : ١٣٢ .