(٣) بهجت: البته بايد خون زياد نباشد تا به وسيلۀ فوق بتواند بين خون حيض و بكارت فرق بگذارد و در صورت عدم امكان تشخيص و عدم حصول يقين در ايام عادت حكم به حيض بودن مى‌كند وگرنه عمل به حالت سابقه مى‌نمايد.

زنجانى: و اگر شك كند كه خون حيض است يا خون استحاضه يا بكارت، يا شك كند كه خون حيض است يا خون زخم است يا بكارت، يا اصلاً نداند چه خونى است، اگر فقط اطراف پنبه‌اى كه در داخل فرج مى‌گذارد آلوده شده باشد خون بكارت مى‌باشد و اگر به همۀ آن رسيده و نشانۀ حيض را داشته باشد خون حيض، و اگر نشانۀ حيض را نداشته باشد، بايد اعمال استحاضه را انجام دهد.

[مسأله ٤٤٩ اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود]

مسأله ٤٤٩ اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود (١) و بعد از سه روز خون ببيند (٢) خون دوم حيض است (٣) و خون اول اگر چه در روزهاى عادتش باشد حيض نيست (٤) .

(١) مكارم: بعداً سه روز يا بيشتر خون ببيند با نشانه‌هايى كه گفته شد فقط خون دوم حيض است. [پايان مسأله]

(٢) خوئى، تبريزى، سيستانى: اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود، بعد سه روز خون (خوئى، تبريزى: در عادت يا با نشانه‌هاى حيض) ببيند. .

(٣) اراكى، فاضل: اگر داراى شرايط حيض است حيض مى‌باشد. .

(٤) فاضل: خون اول حيض نيست.

گلپايگانى، صافى: مسأله اگر كمتر از سه روز خون ببيند و پاك شود و بعد سه روز خون ببيند و مجموع خون اول و دوم و پاكى در بين، از ده روز بيشتر نباشد، خون دوم را حيض قرار دهد و در خون اول احتياط آن است كه جمع كند، بين كارهاى مستحاضه و ترك آن چه بر حائض حرام است و در پاكى در بين كارهايى را كه بر حائض حرام است ترك كند و عبادتهاى خود را به جا آورد.

زنجانى: مسأله اگر كمتر از سه روز خون ببيند و بعد از گذشتن ده روز از اول خون، با شرايط حيض خون ببيند و خون دوم در عادت، يا يكى دو روز قبل از عادت، يا بيشتر از دو روز با نشانۀ حيض باشد، اين خون حيض است و خون اول؛ اگر چه در روزهاى عادتش باشد و نشانۀ حيض را هم داشته باشد؛ حيض نيست.

مسائل اختصاصى

بهجت: مسأله ٤١٢ اگر حائض پاك شد و بعد از گذشتن ده روز يا بيشتر، دوباره خون ديد؛ اگر از سه روز بيشتر طول بكشد ولى از ده روز بيشتر نباشد و ساير شرايط حيض را داشته باشد، خون دوم نيز حيض است.

مكارم: مسأله ٤٣٧ زنى كه مبتلا به خونريزى است اگر به طبيب مراجعه كند و او تشخيص دهد خون حيض يا خون زخم و مانند آن است، چنانچه به گفته طبيب اطمينان حاصل كند مى‌تواند بر طبق احكام آن عمل نمايد.