١٠.درپاره اى از مباحث، به تناسب موضوع اشاره‌هاى اخلاقى و معنوى داشته كه به لطافت و جذابيّت كتاب مى‌افزايد؛ مانند نكته اى كه در بحث تطهيرمتنجّس، درمورد نجاست ميته آدمى بيان مى‌دارد.

درتصحيح اين اثر نكات زير درخور توجه است:

الف) نسخه‌هاى مورد اعتماد عبارت است از: نسخه خطى كه به صورت افست درمجموعه اى با عنوان «اثنا عشر رساله» به چاپ رسيده است. تاريخ كتابت آن مربوط به قرن دوازدهم است و از اَغلاط نگارشى كمى برخوردار است. از آن با رمز«الف» ياد مى‌كنيم.

ديگر نسخه اى كه به آن مراجعه شده، نسخه خطى موجود در كتابخانه آيت اللّه‌ مرعشى نجفى به شماره ٦٩١٥ است كه درپاره اى از عبارت‌ها نسبت به نسخه اوّل امتيازاتى دارد. از آن با حرف «ب» ياد مى‌كنيم.

ب) نظر به ادبيات ويژه كتاب و سبك نگارش آن، سعى شده در رسم الخط آن ، جز در فصل و وصل كلمات، دخل و تصرفى صورت نگيرد.

ج) به كارگيرى صحيح علائم سجاوندى تأثير زيادى در فهم چنين عباراتى دارد كه سعى شده به نحو مطلوبى انجام پذيرد.

د) از آن جا كه اين مجلّه گنجايش درج همه كتاب را نداشت، قطعاتى از آن را گزينش كرده‌ايم . لذا هركجا عبارت يا قطعه اى از كتاب حذف شده ، با علامت «...» مشخّص مى‌شود.

ثواب و پاداش اين تلاش را ، كه از روى عشق و ارادت به ساحت فقه و فقاهت بوده است، به روح بلند و وارسته معلّم ثالث ، جامع معقول و منقول سيد محمد باقر حسينى داماد اهدا مى‌كنم.